Manastir Ravanica sa crkvom Vaznesenja Gospodnjeg - Senje

Na 11km od Ćuprije nalazi se ovaj čuveni manastir koji je podigao, kao svoju zadužbinu i grobnicu Knez Lazar u periodu između 1375-1381 godine. Kao uzor gradnje poslužili su svetogorski manastiri a Ravanica je posle toga bila, takođe, uzor za gradnju mnogih manastira.

Pripada moravskom stilu. Sama crkva ima pet manjih i jednu centralnu kupolu a fasada je rađena u dekorativnoj plastici sa više boja i rezanog kamena, između kojih je ređana opeka da deluje ukrasno. Veoma su lepi ukrasi na prozorima kao i rozete i venci na fasadama. Ceo kompleks je bio opasan visokim bedemima sa sedam kula od kojih je danas sačuvano malo. Sve očuvane freske nastale su oko 1385 godine.

Veoma su lepe i čuveni su portreti Kneza Lazara, Kneginje Milice i njihove dece Stefana i Vuka. Uz njih se lepotom izdvajaju i Sveti ratnici sa mačevima i štitovima i prelepim ratničkim uniformama. Freske je radilo više majstora od kojih je sačuvan potpis Konstantina. Između pada srpske despotovine 1459. godine i obnove Pećke patrijaršije manastir Ravanicaje doživeo opustelost, pljačke i razaranje. Zamišljen kao grobnica Kneza Lazara dugo je bila bez mošti svoga ktitora koje su bez glave, koja je u Carigradu, u zbegovima od Turaka čuvane i nošene svuda po tadašnjoj Srbiji, da bi se konačno iz Manastira Vrdnik i Patrijaršije u Beogradu 1989. godine na 600 godina od Kosovske bitke bile vraćene u manastir Ravanicu gde se i danas nalaze.

Manastir je više puta obnavljan. U modernom dobu Legenda kaže da će se Srbi složiti i ratovi prestati kada se glava srpskog Kneza Lazara spoji sa njegovim telom. Obnova i konzervacija započeti su 1956. godine i prakticno traju do danas. Manastir je pod zaštitom države. Za razliku od drugih manastira freske u Ravanici su rađene na vlažnom malteru takozvanom fresko tehnikom. To je razlog što su na mnogim freskama danas boje izbledele.

Manastir je ženski, aktivan je i o njemu brinu monahinje.

Izvor: Srbija Turizam